Op zaterdagochtend deed mijn moeder altijd boodschappen. Ik ging graag met haar mee. Ze had een vast rondje: slager, bakker, groenteboer.
‘Wil de kleine ook een stukje worst’, vroeg de slager dan terwijl er een plak gekookte gelderse worst boven mijn hoofd zweefde. Dat wilde kleine Denise wel.
En bij de bakker wilde ze ook wel een klein stukje van de allernieuwste soort cake en bij de groenteboer kreeg ze een mandarijntje toe. Gratis.
Iedereen vond dat normaal: de slager, bakker en de groenteboer en mijn moeder. En de rest van hun klanten. Iets weggeven. Ik als klein meisje verheugde me op het wekelijkse rondje en was altijd nieuwsgierig naar wat ik nu weer zou krijgen.
Soms kocht mijn moeder dan worst, of mandarijntjes. Of een krentenbol voor in de speeltuin.
Iedereen blij: ik lekkere dingen en de groenteboer omzet. De bakker kon zijn nieuwste product op een vriendelijke manier pitchen. Mijn moeder kocht op enig moment toch die perencake.
Iedereen vindt dat nog steeds normaal. We zijn er ons alleen niet bewust van: in het dagelijks leven verkopen we voortdurend van alles en nog wat aan elkaar.
Als ik naar de film wil dan stel ik dat vol enthousiasme voor aan mijn levensgezel in de hoop dat hij mijn voorstel aanneemt. En als bonus voeg ik dan toe: ‘Gaan we daarna gezellig iets drinken’. En dat werkt. Meestal.
Als ouder verkoop je je kinderen het nut van op tijd naar bed gaan, niet te veel drinken en vooral de voordelen van niet roken, blowen en het hebben van vrienden die deugen. En het nut van het afronden van de middelbare school. Bonus: als je tot je 18e niet rookt, betalen wij je rijbewijs. Bonus: als jij je eindexamen in 1 x haalt, betalen wij je eindexamenreis. Vindt iedereen normaal (althans als het saldo op je bankrekening dat toelaat).
Aan je vrienden pitch je een gezellig dagje uit met als bonus een lekker etentje. Of pitchen jouw vrienden een wandeling met als bonus een goeie kop soep voor het avondeten.
Dat vindt iedereen normaal.
En dan is er dat boek, dat verkocht moet worden. En dan schieten veel auteurs in een kleine of grote kramp. ‘Huh…. Boek verkopen? Nee, het moet zich organisch verkopen! En ik ga niet leuren en zeuren.’
Alsof de slager dat wel doet.
Of de groenteboer. Of de bakker. Zij leuren en zeuren niet. Ze verleiden.
De groenteboer verleidt zijn klanten om over de drempel van zijn winkel te komen door verse groenten en fruit uit te stallen in houten kratten voor de ingang van de winkel. De bakker verleidt zijn klanten door een groot reclamebord op de stoep te zetten met een aanbieding voor krentenbollen en croissants (alleen op zaterdag) en een medewerker van de slager staat voor de ingang van de winkel versgerookte worst uit te delen.
Ze zijn trots op hun waar en willen de wereld laten proeven van al het lekkers.
Ze zijn niet primair gericht op verkopen: ze zijn primair gericht op het potentiële nieuwe klanten laten kennismaken met wat ze te bieden hebben. Bestaande klanten ervaren het als een bevestiging van de relatie. Ze weten: elke keer dat ik naar de slager ga, krijg ik een stukje worst. En dat is prima, want de slager heeft heerlijke worst.
Als je je als auteur zou kunnen laten leiden door de trots die je voelt op je eigen product, je boek, en je kunt iets weggeven waardoor je structureel bouwt aan je fanbase, dan doe je wat nodig is om succesvol je boek onder de aandacht te brengen.
Ik heb 63 ideeën voor weggevers op een rijtje gezet. Voor €7 hoef jij je hoofd niet te breken over de vraag wat je dan gaat aanbieden, want dat heb ik al gedaan. Jij hoeft alleen te kiezen.
Bekijk de 63 weggevers
Wil je weten hoe boekmarketing structureel werkt? Lees meer over de Vijf Schakels van Effectieve Boekmarketing van Denise Hulst.
